Batıca’ da ahlak ve menfaat aynı kelimedir. Bir geçmiş günahla yüzleşildi ise bilin ki karlı olan öyle olduğu içindir. “Artık inkar fizibil değil, masrafsız bir özür dileme çok kilometre gider” der akil adamları. Kızılderililer tükendikten, talep yapacak, zora sokacak gücü kalmadıktan sonra “evet, Kızılderililer’e karşı bazı şeyler yapıldı” demek gibi (her ne kadar Hollywood filmelerindeki kahraman, asil kobvoyların kötü bişiler yapmış olabileceğine inanmak zor olsa da). Kölelerin salıverilmesi? Hakeza: Artık fizibil değildi.
Ve bir başkası günahları için kınandı ise bilin ki o “başkası” zayıftır. Kolay rant vardır işin içinde, iç siyasette, ekonomide çoğunlukla. İstisnai örnek yoktur. Bu Batı hiç bir surette İsrail’i zora sokacak bir yüzleştirme veya kınama yapabilir mi? I rest my case your honor.
Şimdi de Fransa’da seçim atmosferinde bir daha piyasaya sürüldü “soykırımı inkar suçu” tasarısı Ermeni lobisi ve “girlfriend”leri entellektüel fahişeler tarafından.Bunların hepsi projedir dedikten sonra bakalım 1915′te ne olmuş..
—————————————————————————————————————————————————
Kaynak: Star
Sedat LAÇİNER
slaciner@gmail.com
1915’te ne oldu?
Osmanlı dağılırken Ermeni milliyetçileri de bağımsız bir devletin hayalini kurdular. Tek sorun, Ermenilerin imparatorluğun dört bir yanına dağılmış olmalarıydı. Hiçbir vilayette çoğunluk değillerdi. Üstelik Ermeni burjuvazisi çöküşten en çok kazanan gruptu. Dış dünyadan gelen ithal ürünler Anadolu’nun en uç noktalarına daha çok Ermeni tüccarlarca taşınıyor ve Ermeni esnafınca satılıyordu. İyi para kazanan Ermenilerin çoğunluğu Osmanlı vatandaşlığına ek olarak, İngiltere ve Fransa pasaportları da taşıyordu. Osmanlı’nın Doğu illerinde ise neredeyse Ermenilerin tamamına Rus pasaportları dağıtılmıştı. Bu nedenle ayrılıkçı Ermeni asilerin ilk işi ‘memnun Ermenileri’ rahatsız etmek oldu. 20. yüzyılın ilk yıllarında Ermeni terörüne kurban giden Ermeni sayısı öldürülen Müslüman sayısından daha fazlaydı. Taşnaklar İstanbul’a sadık ileri gelen Ermenileri öldürerek veya tehdit ederek baskı altına aldıktan sonra, Müslüman köylerine ölümcül saldırılarda bulundular. Taşnaklar üzerine yazılan pek çok eserde bahsedildiği üzere, özellikle Kürt köylerindeki Ermeni katliamları çok kanlıydı. Kadın, çocuk demeden katledilen insanlar Müslüman köylerinde kan davasının tohumlarını attı. Eşzamanlı olarak Müslüman kılığında Ermeni köyleri de basıldı. Bu saldırılar Rusya, Fransa ve hatta kısmen İran tarafından desteklendi. Saldırganlar Rusya ve İran’dan geliyor, katliamlarını gerçekleştirdikten sonra bu ülkelere geri dönüyorlardı. Ermeni asilere Fransa ve diğer Avrupa ülkeleri de Osmanlı ile yaşadıkları sorunlara göre maddi yardım ve silah desteğinde bulunuyordu.
Ermeni iddiaları
Ermenilerin bağımsız bir devlet hayalleri 1. Dünya Savaşı’nda hezimetle son buldu. Ayrı devlet için dizleri üzerine çökmüş Osmanlı’yı fırsat olarak gören Ermeniler, Çukurova’dan Kars’a, Merzifon’dan Trabzon’a kadar geniş bir coğrafyada topyekûn kalkışma girişiminde bulundular. Osmanlı Ordusu Rus ve Ermeni ateşi arasında kaldı. İşbaşındaki İttihat ve Terakki normal şartlarda bile demokratik bir anlayışa sahip değilken, savaş ortamında Ermenilere veya bir başkasına hoşgörüyle yaklaşmazdı. Nitekim öyle de oldu. Ermeniler isyanın bedelini sonu felaketle biten bir tehcirle (zorunlu göç) ödediler. Yüzbinlerce Ermeni yollarda salgın hastalık, açlık ve yerel saldırılardan hayatını kaybetti. Ermeniler bu felakete bugün ‘soykırım’ diyorlar. Onlara göre Türkler kendilerini sırf Ermeni oldukları için, hiçbir gerekçe olmaksızın, sırf ırkçı nedenlerle öldürdüler. Ermenilere göre 1915 ‘Soykırımı’ 20. yüzyılın ilk soykırımıydı ve Nazilere dahi örnek olmuştu.
Yaşanan felaketi reddetmek mümkün olmamakla birlikte iddiaların abartılı olduğunu anlamak için dahi olmaya gerek yok. Eğer Osmanlı yöneticileri ırkçı idiyse neden sadece Ermenileri yok etmeye çalıştılar da örneğin Rumlara ve Yahudilere dokunmadılar? Bırakınız Yahudilere dokunmayı, Doğu illerindeki Yahudiler ‘Türklerle işbirliği yapıyorlar’ diye bizzat Taşnaklar tarafından yok edilmiştir. İkinci olarak 1915 olaylarını ‘soykırım’ kabul etseniz dahi ilk soykırım iddiası tuhaftır. Çünkü 1915’den önce en az iki büyük soykırım vardır: Bunlardan ilki Almanların bugünkü Namibya’da 1904-1907 tarihleri arasında işlediği Herero ve Namaqua Soykırımı’dır. Almanlar ve BM bu soykırımı tanımıştır. Bu soykırımda Hereroların % 80’i, Namaların ise % 50’si yok edilmiştir. Aynı şekilde Belçika’nın Kongo’da işlediği soykırım da 1915’den önce gerçekleşmiştir.
Osmanlı ırkçı mıydı?
Ermenilerin hiçbir gerekçe yokken yok edilmek istendikleri iddiaları da izaha muhtaçtır. Çünkü İttihat ve Terakki’yi iktidara getiren güçler arasında Yahudiler ile birlikte Ermeniler başı çekmiştir. Taşnaklar ile İttihat Terakki ilk yıllarda kardeş gibidirler. Son Osmanlı hükümet-lerinde pek çok önemli bakanlığın Ermenilere verilmesi de manidardır. Başka bir deyiş-le Osmanlı’nın son yıllarında pek çok gayri demokratik uygulama vardır ve bunlardan tıpkı Müslüman Türkler gibi azınlıklar da olumsuz şekilde etkilenmişlerdir. Ancak hiç kimse 1915 Tehciri’nin sebepsiz ol- duğunu ve Ermenilerin ellerinin tertemiz olduğunu iddia edemez.
